De Evangelische Kerk van Montjoie is direct verbonden met een belangrijke politieke gebeurtenis: het Edict van Tolerantie, afgekondigd in 1781 door keizer Jozef II. Deze tekst gaf officieel toestemming voor de uitoefening van de protestantse eredienst in de gebieden van de Oostenrijkse Nederlanden, waar Montjoie destijds deel van uitmaakte.
Tot die tijd had de lokale evangelische gemeenschap, die sterk vertegenwoordigd was onder de lakenhandelaren, geen officiële gebedsplaats. Dankzij de welvaart die de textielindustrie genereerde, financierden de protestantse lakenhandelaren de bouw van de kerk, die in 1787 begon. De kerk werd ingewijd in 1789 en uiteindelijk voltooid in 1810.
Het gebouw is uitgevoerd in een sobere en rationele Lodewijk XVI-stijl, in overeenstemming met de protestantse architectuur van de late 18e eeuw. De barokke toren, die ongeveer een eeuw ouder is, herinnert echter aan een langere en complexere architectuurgeschiedenis.
De kerk is bereikbaar via een voetbrug over de rivier de Rur. Dit oversteekpunt biedt een ongebruikelijk perspectief op de achterkant van de huizen langs de rivier en onthult een andere kant van Montjoie: die van werkplaatsen, binnenplaatsen en werkruimtes die nauw verbonden zijn met de textielindustrie.
Deze kerk werd in 1837 gebouwd volgens de plannen van de architect Kastenholz,
op de plaats van een kapel uit de 17de eeuw.
Deze kleine kerk van zandsteen en kalksteenpuin, gekenmerkt door een zeer fijne pijl die als een naald naar de hemel wijst, werd gebouwd in 1970 en verving een eerder heiligdom.
Deze neoromaanse kerk in puin van arkose heeft een driezijdig schip.
Deze kerk, gebouwd vanaf de 17de eeuw in laatbarokke stijl, is gewijd aan de geboorte van Maria. Ze weerspiegelt de centrale rol van religie in het dagelijkse leven van Monschau.