Dit gebouw met één schip in neogotische stijl, leunend tegen de heuvel, is gebouwd van zandsteenpuin en baksteen.

De oorsprong van deze kerk gaat terug tot de 7de of 8de eeuw.

Helperskerk van 1903.

Dit 18de-eeuwse gebouw is gebouwd in plaats van een veel ouder gebouw uit de 10de eeuw.

Deze kerk in neogotische stijl werd gebouwd in 1910. De massieve vierkante toren dateert uit 850. Hij heeft een opmerkelijke klok.
Sinds 1264 vindt daar een Corpus Christi-processie plaats.

Dit klassieke gebouw in zandsteenpuin dateert uit het midden van de 18de eeuw. Het hing sinds de 12de eeuw af van het kapittel van Johannes de Evangelist in Luik onder het Ancien Régime.

Deze neogotische kerk werd gebouwd van 1876 tot 1878.

Deze neoromaanse kerk met zijn bolvormige klokkentoren dateert uit 1961, na de verwoesting van het oude heiligdom (met overblijfselen uit de 7de eeuw) tijdens het Ardennenoffensief. Het bevat een reliekschrijn van Saint-Symeter uit de 12de eeuw.

Deze neogotische basiliek werd in 1857 gebouwd op de plaats van een primitief gebouw uit 1715. Ze heeft een vierkante toren met leistenen steunberen en een piramidale klokkentoren.
Pater Karenhoeven was daar de eerste priester.

Kerk van de 17de eeuw. De toren dateert uit 1870.

Deze zandstenen en blauwe stenen kerk dateert uit 1898, op de plaats van een oude kapel.
Zijn kruisweg is gemaakt door Paul Hilt in 1968.

Een parochiekerk gemaakt van zandsteen en kalksteenpuin met kalksteen op de hoeken. Het heeft een enkel schip en een driezijdige apsis.

Deze kerk met één schip werd in 1612 gebouwd op basis van een fundering uit de 13de eeuw. Het werd herbouwd in 1785 en gerestaureerd in 1868, 1875 en 1886.

Deze schistous puin kerk met zijn bolvormige klokvormige toren. Het werd gebouwd op de plaats van een primitieve kapel, sommige documenten dateren uit 1604 getuigen.

Deze grote parochiekerk in neogotische stijl werd in 1871 herbouwd naar plannen van architect Bouvrie. Het werd in 1953 gerestaureerd door de architect E. Godin. Het meubilair is in een eigentijdse neogotische stijl.

Deze kerk in eclectische stijl in zandsteen en blauwe steen is opgedragen aan Saint-Hubert en dateert uit 1895. Het is gebouwd op de plannen van de architect Verhas.

Dit klassieke zandstenen gebouw dateert uit 1856.
Vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het gedeeltelijk herbouwd.

Deze kerk, onderdeel van het architectonisch erfgoed van Wallonië, is te danken aan de architect Roger Bastin.
Zijn baas, Saint-Isidore, is die van boeren.

Dit gebouw typeerde mononef, neoromaanse stijl en zandsteenpuin, werd gebouwd tussen 1885 en 1887.

Dit neogotische gebouw dateert uit 1867.

Deze kerk stamt uit 1874.

Deze kerk werd gebouwd van 1874 tot 1878.
Binnen dateert de preekstoel uit de 18e eeuw.
De beelden van Saint-Roch en Saint-Grégoire dateren uit 1700 en komen uit de kerk van Jupille.

Op deze site stond al een oude kerk. Het werd in 1787 afgebroken.
De huidige kerk stamt uit 1889.

Dit gebouw in klassieke stijl werd in 1824 herbouwd dankzij de vrijgevigheid van de Filippijnse familie in plaats van een oude kapel uit 1560 in opdracht van abt Konratte van Esch sur Sûre.

Deze kerk staat op een leisteenbasis.
De romaanse toren dateert uit de 10e en de Jean Nicolas-kapel uit de 19e.
Binnenin vinden we de houten beelden van Saint Anne, Saint Lucia, Saint Antoine, Saint Eloi.

Deze neoklassieke zandstenen kerk dateert uit 1846. Op de hoeken wordt geharkt met kalksteen. De toren en de gevel dateren uit 1899.

Dit gebouw is gebouwd in 1854.

Eglise classée du 17è, érigée à l’emplacement d’une ancienne bâtisse, certainement d’origine romane.
La nef de 4 travées est terminée par un chevet à 3 pans.

Deze kerk werd gebouwd in 1633. In 1858 werd ze herbouwd in neoklassieke stijl. De toren blijft origineel. Toegewijd aan Saint-Martin, was hij bisschop van Tours (Frankrijk) van 316 tot 397.

Deze opmerkelijke kerk in baksteen en steen in neogotische stijl werd gebouwd in 1861.

Na Saint-Antoine, die vanaf 1589 beschermheer van de kapel was, had Saint-Maurice de eer om in 1620 zijn plaats in te nemen.
Pas in 1628 werd de parochie van Arbrefontaine gesticht.

Deze stenen kerk met drie beuken is gebouwd in 1889.

Dit klassieke gebouw van zandsteenpuin, omringd door een oude begraafplaats, met op de hoeken kalksteen, wordt vergezeld door een recentere toren.

Deze zandstenen kerk in neogotische stijl heeft een spitsboogportaal. Het wordt bekroond door een gestileerd hardstenen kruis en een rozet met zes lobben.

Dit neogotische gebouw in leisteenzandsteen en blauwe steen werd gebouwd in 1865.

Deze kerk in klassieke stijl van baksteen en blauwe steen werd in 1874 gebouwd in plaats van een ouder gebouw.

Deze kerk in neogotische stijl, gemaakt van schistose zandsteenpuin en kalksteen, werd in 1891 (vintage) gebouwd volgens de plannen van architect Verhas.

Dit klassieke gebouw van zandsteen en blauwe steen is gebouwd in 1779.

Deze kerk in leistenen steen is omgeven door een begraafplaats met een leistenen muur. De klokkentoren is bedekt met wit gips.

Deze zandstenen puinkerk heeft een stenen portaal dat een gebroken boog vormt.

Deze kerk uit de 12de eeuw werd in 1722 gerestaureerd.
Er zijn grafstenen van de oude heerschappij van Bihain.

Deze kerk van leisteen en hardsteen werd in 1867 gebouwd op de plaats van een ouder gebouw uit 1710.

Cet édifice néo-gothique en moellons a été bâti en 1908 sur les plans de l’architecte Cupper. Son origine remonte vraisemblablement au 17è siècle.

Deze bolvormige klokkentoren werd in de 19de eeuw herbouwd in plaats van een reeds genoemd gebouw uit de 12de eeuw, op plannen van de architect E. Godin uit Brussel.

Neogotische kerk van 1926, in zandstenen moëllons, gebouwd in de plaats van een oudere kerk uit 1857.
De laatste werd zelf gebouwd op de plaats van een kapel uit 1797.
Het werd gerepareerd in 1954 n

Deze kerk uit 1938 vervangt een oudere waarvan de toren nog steeds staat en dateert uit 1755.

Mosan Romaanse kerk en basilisch plan gewijd aan St. Vincent.
De begraafplaats bevat veel opmerkelijke grafstenen.

Dit neoromaanse bouwwerk, omgeven door de begraafplaats, met een typische Mosan-architectuur uit de 11e eeuw, werd gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw in plaats van een oude kapel.

Deze romaanse kerk dateert uit 1050. De 3 beuken eindigen in een halfrond koor geflankeerd door een gotische kapel (16de) en de sacristie (20de).

Deze monumentale barokke kerk werd gebouwd in 1544. Het altaar dateert uit 1702.
Het werd herbouwd in 1946 nadat het tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeeltelijk was verwoest.

Deze monumentale toren is een overblijfsel van de oude kerk van Dinez, die dateert uit 1755.